| |
| PSITTACE dux uolucrum, domini facunda uoluptas, | |
| humanae sollers imitator psittace linguae, | |
| quis tua tam subito praeclusit murmura fato? | |
| hesternas, miserande, dapes moriturus inisti | |
| nobiscum, et gratae carpentem munera mensae | 5 |
| errantemque toris mediae plus tempore noctis | |
| uidimus. affatus etiam meditataque uerba | |
| reddideras. at nunc aeterna silentia Lethes | |
| ille canorus habes. cedat Phaethontia uulgi | |
| fabula: non soli celebrant sua funera cygni. | 10 |
| A tibi quanta domus rutila testudine fulgens, | |
| conexusque ebori uirgarum argenteus ordo, | |
| argutumque tuo stridentia limina cornu! | |
| heu querulae iam sponte fores! uacat ille beatus | |
| carcer, et angusti nusquam conuicia tecti! | 15 |
| Huc doctae stipentur aues quis nobile fandi | |
| ius natura dedit: plangat Phoebeius ales, | |
| auditasque memor penitus dimittere uoces | |
| sturnus, et Aonio uersae certamine picae, | |
| quique refert iungens iterata uocabula perdix, | 20 |
| et quae Bistonio queritur soror orba cubili. | |
| ferte simul gemitus cognataque ducite flammis | |
| funera, et hoc cunctae miserandum addiscite carmen: | |
| ‘occidit aeriae celeberrima gloria gentis | |
| psittacus, ille plagae uiridis regnator Eoae; | 25 |
| quem non gemmata uolucris Iunonia cauda | |
| uinceret aspectu, gelidi non Phasidis ales, | |
| nec quas humenti Numidae rapuere sub austro.’ | |
| Ille salutator regum nomenque locutus | |
| Caesareum et queruli quondam uice functus amici, | 30 |
| nunc conuiua leuis monstrataque reddere uerba | |
| tam facilis! quo tu, Melior dilecte, recluso | |
| numquam solus eras. at non inglorius umbris | |
| mittitur: Assyrio cineres adolentur amomo | |
| et tenues Arabum respirant gramine plumae | 35 |
| Sicaniisque crocis; senio nec fessus inerti | |
| scandet odoratos phoenix felicior ignis. | |
| |
