| |
| QVANTVS incedit populus per urbis | |
| ad noui ludos auidus theatri, | |
| quantus Eleum ruit ad Tonantem, | |
| quinta cum sacrum reuocauit aestas; | |
| quanta, cum longae redit hora nocti | 5 |
| crescere et somnos cupiens quietos | |
| Libra Phoebeos tenet aequa currus, | |
| turba secretam Cererem frequentat | |
| et citi tectis properant relictis | |
| Attici noctem celebrare mystae: | 10 |
| tanta per campos agitur silentis | |
| turba; pars tarda graditur senecta, | |
| tristis et longa satiata uita; | |
| pars adhuc currit melioris aeui: | |
| uirgines nondum thalamis iugatae | 15 |
| et comis nondum positis ephebi | |
| matris et nomen modo doctus infans. | |
| his datum solis, minus ut timerent, | |
| igne praelato releuare noctem; | |
| ceteri uadunt per opaca tristes. | 20 |
| qualis est uobis animus, remota | |
| luce cum maestus sibi quisque sensit | |
| obrutum tota caput esse terra? | |
| stat chaos densum tenebraeque turpes | |
| et color noctis malus ac silentis | 25 |
| otium mundi uacuaeque nubes. | |
| sera nos illo referat senectus: | |
| nemo ad id sero uenit, unde numquam. | |
| cum semel uenit, poterit reuerti; | |
| quid iuuat durum properare fatum? | 30 |
| omnis haec magnis uaga turba terris | |
| ibit ad manis facietque inerti | |
| uela Cocyto: tibi crescit omne, | |
| et quod occasus uidet et quod ortus. | |
| parce uenturis: tibi, mors, paramur. | 35 |
| sis licet segnis, properamus ipsi: | |
| prima quae uitam dedit hora carpit. | |
| |
