Verse > Anthologies > Heathcote William Garrod, comp. > The Oxford Book of Latin Verse
See also: Ovid Quotations
  PREVIOUS NEXT  
CONTENTS · BIBLIOGRAPHIC RECORD
Heathcote William Garrod, comp. (1878–1960).  The Oxford Book of Latin Verse.  1912.
 
Lines Written in Sickness
 
Ovid (43 B.C.–A.D. 18)
 
 
HAEC mea, si casu miraris, epistula quare
  alterius digitis scripta sit: aeger eram.
aeger in extremis ignoti partibus orbis,
  incertusque meae paene salutis eram.
quem mihi nunc animum dira regione iacenti        5
  inter Sauromatas esse Getasque putes,
nec caelum patior, nec aquis adsueuimus istis,
  terraque nescio quo non placet ipsa modo.
non domus apta satis, non hic cibus utilis aegro,
  nullus Apollinea qui leuet arte malum,        10
non qui soletur, non qui labentia tarde
  tempora narrando fallat, amicus adest.
lassus in extremis iaceo populisque locisque,
  et subit adfecto nunc mihi quicquid abest.
omnia cum subeant, uincis tamen omnia, coniunx,        15
  et plus in nostro pectore parte tenes.
te loquor absentem, te uox mea nominat unam;
  nulla uenit sine te nox mihi, nulla dies.
quin etiam sic me dicunt aliena locutum,
  ut foret amenti nomen in ore tuum.        20
si iam deficiam, suppressaque lingua palato
  uix instillato restituenda mero,
nuntiet huc aliquis dominam uenisse, resurgam,
  spesque tui nobis causa uigoris erit.
ergo ego sum dubius uitae, tu forsitan istic        25
  iucundum nostri nescia tempus agis?
non agis; adfirmo. liquet hoc, carissima, nobis,
  tempus agi sine me non nisi triste tibi.
si tamen inpleuit mea sors, quos debuit, annos,
  et mihi uiuendi tam cito finis adest,        30
quantum erat, o magni, morituro parcere, diui,
  ut saltem patria contumularer humo?
uel poena in tempus mortis dilata fuisset,
  uel praecepisset mors properata fugam.
integer hanc potui nuper bene reddere lucem;        35
  exsul ut occiderem, nunc mihi uita data est.
tam procul ignotis igitur moriemur in oris,
  et fient ipso tristia fata loco;
nec mea consueto languescent corpora lecto,
  depositum nec me qui fleat, ullus erit;        40
nec dominae lacrimis in nostra cadentibus ora
  accedent animae tempora parua meae;
nec mandata dabo, nec cum clamore supremo
  labentis oculos condet amica manus,
sed sine funeribus caput hoc, sine honore sepulcri        45
  indeploratum barbara terra teget!
ecquid, ubi audieris, tota turbabere mente,
  et feries pauida pectora fida manu?
ecquid, in has frustra tendens tua brachia partis,
  clamabis miseri nomen inane uiri?        50
parce tamen lacerare genas, nec scinde capillos:
  non tibi nunc primum, lux mea, raptus ero.
cum patriam amisi, tunc me periisse putato:
  et prior et grauior mors fuit illa mihi.
nunc, si forte potes,—sed non potes, optima coniunx—        55
  finitis gaude tot mihi morte malis.
quod potes, extenua forti mala corde ferendo,
  ad quae iam pridem non rude pectus habes.
atque utinam pereant animae cum corpore nostrae,
  effugiatque auidos pars mihi nulla rogos.        60
nam si morte carens uacua uolat altus in aura
  spiritus, et Samii sunt rata dicta senis,
inter Sarmaticas Romana uagabitur umbras,
  perque feros manis hospita semper erit;
ossa tamen facito parua referantur in urna:        65
  sic ego non etiam mortuus exsul ero.
non uetat hoc quisquam: fratrem Thebana peremptum
  supposuit tumulo rege uetante soror.
atque ea cum foliis et amomi puluere misce,
  inque suburbano condita pone solo;        70
quosque legat uersus oculo properante uiator,
  grandibus in tituli marmore caede notis:
HIC. EGO. QVI. IACEO. TENERORVM. LVSOR. AMORVM
  INGENIO. PERII. NASO. POETA. MEO.
AT. TIBI. QVI. TRANSIS. NE. SIT. GRAVE. QVISQVIS. AMASTI        75
  DICERE. NASONIS. MOLLITER. OSSA. CVBENT.
hoc satis in titulo est. etenim maiora libelli
  et diuturna magis sunt monimenta mihi,
quos ego confido, quamuis nocuere, daturos
  nomen et auctori tempora longa suo.        80
tu tamen exstincto feralia munera semper
  deque tuis lacrimis umida serta dato.
quamuis in cineres corpus mutauerit ignis,
  sentiet officium maesta fauilla pium.
scribere plura libet. sed uox mihi fessa loquendo        85
  dictandi uiris siccaque lingua negat.
accipe supremo dictum mihi forsitan ore,
  quod, tibi qui mittit, non habet ipse, uale!
 

CONTENTS · BIBLIOGRAPHIC RECORD
  PREVIOUS NEXT  
 
Loading
Click here to shop the Bartleby Bookstore.

Shakespeare · Bible · Strunk · Anatomy · Nonfiction · Quotations · Reference · Fiction · Poetry
© 1993–2014 Bartleby.com · [Top 150] · Subjects · Titles · Authors