| |
| ORAQVE magnanimum spirantia paene uirorum | |
| in rostris iacuere suis; sed enim abstulit omnis, | |
| tamquam sola foret, rapti Ciceronis imago. | |
| tunc redeunt animis ingentia consulis acta | |
| iurataeque manus deprensaque foedera noxae | 5 |
| patriciumque nefas extinctum: poena Cethegi | |
| deiectusque redit uotis Catilina nefandis. | |
| quid fauor adscitus, pleni quid honoribus anni | |
| profuerant, sacris et uota quid artibus aetas? | |
| abstulit una dies aeui decus, ictaque luctu | 10 |
| conticuit Latiae tristis facundia linguae. | |
| unica sollicitis quondam tutela salusque, | |
| egregium semper patriae caput, ille senatus | |
| uindex, ille fori, legum iurisque togaeque | |
| publica uox, saeuis aeternum obmutuit armis! | 15 |
| informis uoltus sparsamque cruore nefando | |
| canitiem sacrasque manus operumque ministras | |
| tantorum pedibus ciuis proiecta superbis | |
| proculcauit ouans nec lubrica fata deosque | |
| respexit! nullo luet hoc Antonius aeuo. | 20 |
| hoc nec in Emathio mitis uictoria Perse, | |
| nec te, dire Syphax, non fecerat hoste Philippo; | |
| inque triumphato ludibria iuncta Iugurtha | |
| afuerunt, nostraeque cadens ferus Hannibal irae | |
| membra tamen Stygias tulit inuiolata sub umbras. | 25 |
| |
