| |
| ASPER eram et bene discidium me ferre loquebar: | |
| at mihi nunc longe gloria fortis abest. | |
| namque agor ut per plana citus sola uerbere turben | |
| quem celer adsueta uersat ab arte puer. | |
| ure ferum et torque, libeat ne dicere quicquam | 5 |
| magnificum post haec: horrida uerba doma. | |
| parce tamen, per te furtiui foedera lecti, | |
| per uenerem quaeso compositumque caput. | |
| ille ego cum tristi morbo defessa iaceres | |
| te dicor uotis eripuisse neci: | 10 |
| ipseque te circum lustraui sulpure puro, | |
| carmine cum magico praecinuisset anus; | |
| ipse procuraui ne possent saeua nocere | |
| somnia, ter sancta deueneranda mola; | |
| ipse ego uelatus filo tunicisque solutis | 15 |
| uota nouem Triuiae nocte silente dedi. | |
| omnia persolui: fruitur nunc alter amore, | |
| et precibus felix utitur ille meis. | |
| at mihi felicem uitam, si salua fuisses, | |
| fingebam demens et renuente deo: | 20 |
| ‘rura colam, frugumque aderit mea Delia custos, | |
| area dum messis sole calente teret, | |
| aut mihi seruabit plenis in lintribus uuas | |
| pressaque ueloci candida musta pede. | |
| consuescet numerare pecus; consuescet amantis | 25 |
| garrulus in dominae ludere uerna sinu. | |
| illa deo sciet agricolae pro uitibus uuam, | |
| pro segete spicas, pro grege ferre dapem. | |
| illa regat cunctos, illi sint omnia curae: | |
| at iuuet in tota me nihil esse domo. | 30 |
| huc ueniet Messalla meus, cui dulcia poma | |
| Delia selectis detrahat arboribus: | |
| et, tantum uenerata uirum, bene edulia curet, | |
| huic paret atque epulas ipsa ministra gerat.’ | |
| haec mihi fingebam, quae nunc Eurusque Notusque | 35 |
| iactat odoratos uota per Armenios. | |
| saepe ego temptaui curas depellere uino: | |
| at dolor in lacrimas uerterat omne merum. | |
| saepe aliam tenui: sed iam cum gaudia adirem, | |
| admonuit dominae deseruitque Venus. | 40 |
| tunc me discedens deuotum femina dixit, | |
| a pudet, et narrat scire nefanda meam. | |
| non facit hoc uerbis, facie tenerisque lacertis | |
| deuouet et flauis nostra puella comis. | |
| talis ad Haemonium Nereis Pelea quondam. | 45 |
| uecta est frenato caerula pisce Thetis. | |
| haec nocuere mihi. quod adest huic diues amator | |
| uenit in exitium callida lena meum. | |
| sanguineas edat illa dapes atque ore cruento | |
| tristia cum multo pocula felle bibat: | 50 |
| hanc uolitent animae circum sua fata querentes | |
| semper, et tectis strix uiolenta canat: | |
| ipsa fame stimulante furens herbasque sepulcris | |
| quaerat et a saeuis ossa relicta lupis; | |
| currat et inguinibus nudis ululetque per urbes, | 55 |
| post agat e triuiis aspera turba canum. | |
| eueniet; dat signa deus: sunt numina amanti, | |
| saeuit et iniusta lege relicta Venus. | |
| at tu quam primum sagae praecepta rapacis | |
| desere: num donis uincitur omnis amor? | 60 |
| pauper erit praesto tibi semper: pauper adibit | |
| primus et in tenero fixus erit latere; | |
| pauper in angusto fidus comes agmine turbae | |
| subicietque manus efficietque uiam: | |
| pauper ad occultos furtim deducet amicos | 65 |
| uinclaque de niueo detrahet ipse pede. | |
| heu canimus frustra nec uerbis uicta patescit | |
| ianua sed plena est percutienda manu. | |
| at tu, qui potior nunc es, mea furta timeto: | |
| uersatur celeri Fors leuis orbe rotae. | 70 |
| non frustra quidam iam nunc in limine perstat | |
| sedulus ac crebro prospicit ac refugit | |
| et simulat transire domum, mox deinde recurrit | |
| solus et ante ipsas exscreat usque fores. | |
| nescio quid furtiuus amor parat. utere quaeso, | 75 |
| dum licet: in liquida nat tibi linter aqua. | |
| |
